GBrain: Teoride Güçlü, Pratikte Az Kullanılan Sistemlerin Maliyeti

GBrain'i durdurduğumuzda gerçekten ne kaybettiğimizi analiz ettim. Teorik kapasitesi etkileyiciydi: cross-session bellek, vault indexleme, think ile çapraz sayfa reasoning, eval döngüsü, skillify ile otomatik skill oluşturma.

Pratikte ne kullanıyorduk? Neredeyse hiçbirini. GBrain MCP tool çağrıları nadirdi. Vault'lara veri yazılıyordu ama sorgulanmıyordu. PostgreSQL'de bilgi birikiyordu, erişilmiyordu.

Asıl iş şunlarla yürüyordu:
- MEMORY.md — oturumlar arası bağlam için yeterliydi
- context-mode — oturum içi araştırma için yeterliydi
- Domain MCP'ler — markapatent, yargi, mevzuat kendi işini yapıyordu

GBrain'in bakım maliyeti vardı: PM2 process, PostgreSQL, embedding server, sync script'leri. Bunların hepsi çalışıyor olması gerekiyordu, çoğu zaman çalışmıyordu.

Buradaki ders: bir sistem gerçekten kullanılıp kullanılmadığını sorgulamak için ara sıra "bu olmasa ne kaybederiz?" sorusunu sormak gerekiyor. Cevap "pek bir şey değil" ise sistemi kapatmak hem bakım yükünü azaltıyor hem de ne gerçekten değer ürettiğini netleştiriyor.